Merhaba,
İstanbul'a gidecektim, kedilerim için bırakabileceğim uygun bir yer arıyordum. Daha sonra insanların evlerinde kedi sahiplerinin uzağa gidecekleri zaman onların kedilerine baktıklarını gördüm. 6 yıldır kedilerle içli dışlı olan, sokaktaki kedilerle, evimdeki kedilerle ilgilenen, kedi sağlığı ve kedi psikolojisi üzerine kendimi makaleden makaleye, kitaptan kitaba atan biri olarak neden olmasın dedim.
Böylece ben de sizlerin siz uzaktayken kedi arkadaşlarınıza, çocuklarınıza en iyi bakımı sunmak adına çalışmalara başladım ve işte karşınızdayım.
Biraz kendimden bahsedeyim, üç buçuk senedir özel kurumlarda İngilizce öğretmenliği yaptım ve İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde son sınıftayım. 2019 Şubat gibi özel kurumlardaki koşullar sebebiyle işimden ayrıldım ve kendimi, kendimi daha fazla keşfetmeye ve neler yapabileceğimi araştırmaya adadım diyebiliriz.
Evde iki kedi çocuğum var. Biri haylaz bir sarman olan Bob, öbürü ise prensesliğinden ödün vermeyen simsiyah görme engelli kızım Casper. İkisi için de yapamayacağım şey yok.
İki sene kadar önce yeni sahiplendiğim bir kedimi yavruyken fip yüzünden kaybettim. Benim için hem büyük bir yıkım hem de bir dönüm noktası oldu. Onu daha fazla mutlu edebilirdim. Bu yüzden aynı şeyi bir daha yaşamamak ve kendimi o noktaya getirmemek adına araştırmaya ve okumaya başladım. Eğer bir daha kedi sahiplenecektiysem onlarla ilgili her şeyi bilmeli ve dünyanın en mutlu kedileri haline getirebilmeliydim. Bu beni onların günlük yaşantısına ve sağlığa aşırı önem vermeye itti. Bilmediğim konularda yardım almaya ve daha çok araştırmaya.
Bebeklerimin ikisinin de alerjisi var. O yüzden mama, oyuncak ve ev temizliği konusunda daha da hassas olmaya başladım. Casper görme engeli yüzünden ilk geldiğinde her şeyden korkan ve saklandığı yerden çıkmayan bir kediydi, aşırı enerjik Bob yüzünden kavgalar çıkıyordu sürekli. Oynamak istiyordu güzel oğlum Casper ise korkuyordu. Sokakta sanıyoruz ki şiddet de görmüş kuyruğunda bir yer kırılmış ve yanlış kaynamış çünkü. Şimdi hepimiz beraber oyunlar oynuyoruz, ikisi birlikte oyuncağın peşinden koşturuyor ve ilgi istediklerinde asla vazgeçmiyorlar. Casper'ı oynarken ilk gördüğümde gözlerimi tutamıştım. Kavgalar da iki kedinin birbirleriyle oyun oynamalarına döndü sonunda.
Evimde iki tane boş oda var. Ve öylece duruyorlar, biraz da büyükçe bir evde yaşıyorum. Casper için bütün camlar ve balkon kümes teliyle kapladım. Hem dışarıyı dinleyip, izleyebiliyorlar hem de güvendeler.
Kedi çimimi evde yetiştiriyorum, en sevdikleri şey çimin üzerinde yuvarlanmak, bazen dişliyorlar.
Evde kendi yaptığım yataklar ve duvarlarda oradan oraya atlayabilecekleri raflar ve oyun alanları da var. En çok Bob seviyor oraya tırmanmayı. Tırmalama tahtalarını yine kendim yapıyorum, mümkün olduğu kadar plastik oyuncaklardan kaçınıyorum fakat en sevdikleri plastik ne yazık ki.
Kum olarak çam peleti kullanıyorum ve diğer kumlardan çok çok daha kullanışlı ve onlar için de iyi.
Zaten çok fazla eşyam yok evde. Olanları da onların güvenliği için düzenliyorum. Hem de koşturacak daha fazla alanları olmuş oluyor.
Bizim ev ahalimiz böyle işte. Eğer siz de dostlarınız, çocuklarınız siz yokken güvenli ve sıcak bir evde konaklasın istiyorsanız bana ulaşabilirsiniz.
İstediğiniz zaman fotoğraf, video ve görüntülü konuşma ile kedilerinizden haber alabilirsiniz de. Hem de gelip evi görmeniz de mümkün.
Email; aysudolas2@gmail.com
Instagram; malone_kedipansiyonu adreslerinden mesajlarınızı bekliyorum.
İstanbul'a gidecektim, kedilerim için bırakabileceğim uygun bir yer arıyordum. Daha sonra insanların evlerinde kedi sahiplerinin uzağa gidecekleri zaman onların kedilerine baktıklarını gördüm. 6 yıldır kedilerle içli dışlı olan, sokaktaki kedilerle, evimdeki kedilerle ilgilenen, kedi sağlığı ve kedi psikolojisi üzerine kendimi makaleden makaleye, kitaptan kitaba atan biri olarak neden olmasın dedim.
Böylece ben de sizlerin siz uzaktayken kedi arkadaşlarınıza, çocuklarınıza en iyi bakımı sunmak adına çalışmalara başladım ve işte karşınızdayım.
Biraz kendimden bahsedeyim, üç buçuk senedir özel kurumlarda İngilizce öğretmenliği yaptım ve İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde son sınıftayım. 2019 Şubat gibi özel kurumlardaki koşullar sebebiyle işimden ayrıldım ve kendimi, kendimi daha fazla keşfetmeye ve neler yapabileceğimi araştırmaya adadım diyebiliriz.
Evde iki kedi çocuğum var. Biri haylaz bir sarman olan Bob, öbürü ise prensesliğinden ödün vermeyen simsiyah görme engelli kızım Casper. İkisi için de yapamayacağım şey yok.
İki sene kadar önce yeni sahiplendiğim bir kedimi yavruyken fip yüzünden kaybettim. Benim için hem büyük bir yıkım hem de bir dönüm noktası oldu. Onu daha fazla mutlu edebilirdim. Bu yüzden aynı şeyi bir daha yaşamamak ve kendimi o noktaya getirmemek adına araştırmaya ve okumaya başladım. Eğer bir daha kedi sahiplenecektiysem onlarla ilgili her şeyi bilmeli ve dünyanın en mutlu kedileri haline getirebilmeliydim. Bu beni onların günlük yaşantısına ve sağlığa aşırı önem vermeye itti. Bilmediğim konularda yardım almaya ve daha çok araştırmaya.
Bebeklerimin ikisinin de alerjisi var. O yüzden mama, oyuncak ve ev temizliği konusunda daha da hassas olmaya başladım. Casper görme engeli yüzünden ilk geldiğinde her şeyden korkan ve saklandığı yerden çıkmayan bir kediydi, aşırı enerjik Bob yüzünden kavgalar çıkıyordu sürekli. Oynamak istiyordu güzel oğlum Casper ise korkuyordu. Sokakta sanıyoruz ki şiddet de görmüş kuyruğunda bir yer kırılmış ve yanlış kaynamış çünkü. Şimdi hepimiz beraber oyunlar oynuyoruz, ikisi birlikte oyuncağın peşinden koşturuyor ve ilgi istediklerinde asla vazgeçmiyorlar. Casper'ı oynarken ilk gördüğümde gözlerimi tutamıştım. Kavgalar da iki kedinin birbirleriyle oyun oynamalarına döndü sonunda.
Evimde iki tane boş oda var. Ve öylece duruyorlar, biraz da büyükçe bir evde yaşıyorum. Casper için bütün camlar ve balkon kümes teliyle kapladım. Hem dışarıyı dinleyip, izleyebiliyorlar hem de güvendeler.
Kedi çimimi evde yetiştiriyorum, en sevdikleri şey çimin üzerinde yuvarlanmak, bazen dişliyorlar.
Evde kendi yaptığım yataklar ve duvarlarda oradan oraya atlayabilecekleri raflar ve oyun alanları da var. En çok Bob seviyor oraya tırmanmayı. Tırmalama tahtalarını yine kendim yapıyorum, mümkün olduğu kadar plastik oyuncaklardan kaçınıyorum fakat en sevdikleri plastik ne yazık ki.
Kum olarak çam peleti kullanıyorum ve diğer kumlardan çok çok daha kullanışlı ve onlar için de iyi.
Zaten çok fazla eşyam yok evde. Olanları da onların güvenliği için düzenliyorum. Hem de koşturacak daha fazla alanları olmuş oluyor.
Bizim ev ahalimiz böyle işte. Eğer siz de dostlarınız, çocuklarınız siz yokken güvenli ve sıcak bir evde konaklasın istiyorsanız bana ulaşabilirsiniz.
İstediğiniz zaman fotoğraf, video ve görüntülü konuşma ile kedilerinizden haber alabilirsiniz de. Hem de gelip evi görmeniz de mümkün.
Email; aysudolas2@gmail.com
Instagram; malone_kedipansiyonu adreslerinden mesajlarınızı bekliyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder